مکانیک مواد مرکب

مکانیک مواد مرکب از دروس های تخصصی مقطع کارشناسی ارشد رشته مهندسی سازه می‌باشد که در این درس به توضیحات در رابطه با سیستم های مقاوم سازی و نیز محاسبات مربوط به آن می‌پردازد.

در کشورما، سازه‌های قدیمی و فرسوده زیادی وجود دارد که مدت‌ها از عمرمفید آن‌ها می‌گذرد. تخریب و ساخت مجدد برخی از این بناها، به علت ارزش تاریخی امکان پذیر نمی‌باشد. همچنین در بعضی از پروژه‌ها نیز تصمیماتی در راستای تغییر کاربری یک سازه گرفته می‌شود که در هردوی این موارد ذکر شده نیاز به مقاوم سازی سازه‌ها خواهد بود. 

پیشرفت دانش در عرصه مهندسی سازه‌ها موجب شده است تا برای بهسازی و مقاوم سازی سازه‌ها در سال‌های اخیر از روش‌های نوین و مصالح جدیدی بهره گرفته شود که در میان این فناوری‌ها، روش مقاوم سازی با FRP از جایگاه ویژه ای برخوردار است تا آنجا که به نظر برخی از متخصصان، FRP را باید مصالح هزاره سوم نامید که در جدیدی را در پیش روی مهندسان سازه و نیز شرکت‌های مقاوم سازی گشوده است.

 (FRP) Fiber Reinforced Polymer به معنی پلیمرهای تقویت شده با فیبر است که از دو جزء ماتریس و فیبر تشکیل می‌شود و بیش‌ترین کاربرد این مصالح در مقاوم سازی سازه‌ها، جهت ترمیم، تقویت و مقاوم سازی سازه های بتنی می‌باشد. الیاف FRP با قرار گرفتن و نصب بر روی سطوح بتنی از قبیل دال‌ها، تیرها، ستون‌ها، دیوارهای بتنی و فونداسیون بتنی می‌تواند باعث افزایش مقاومت بتن شوند. این الیاف می‌تواند در سازه‌های با کاربری مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و نیز سازه‌های آبی و دریایی مانند سد و کانال و در مقاوم‌سازی زیرساخت‌های مهندسی از قبیل پل‌های جاده‌ای و ریلی، مخازن آب و مواد شیمیایی، سیلوها و برج‌های خنک کننده نیز استفاده نمود.

از مهم ترین مزایای FRP می‌توان به دوام بسیار زیاد در مقابل عوامل مخرب محیطی، مقاومت کششی بسیار زیاد، وزن کم، اجرای ساده و تجهیزات ارزان اشاره کرد. در این درس، به شرح توضیحاتی درباره نحوه اجرا و محاسبات مربوط به انواع سیستم های مقاوم سازی با FRP پرداخته خواهد شد.

مکانیک مواد مرکب شامل چهارده فصل می‌باشد که در زیر به عناوین این فصول و نکات مورد بحث هر فصل اشاره شده است: